Zaman demişken, zaman neydi? Zaman emekti 🙂
Gerçekten zaman neydi acaba? İçinde bulunduğumuz gerçeklik mi? Gelecek için yaptığımız planları şuan planlamak mı? Duvarda asılı duran akrep ve yelkovan mı? O bir ölçüt mü? Uzaydaki her gezegenin kendi kütle çekimimi oluşturmasının yanında buna bağlı bir bükülmenin oluşturması mı?Dünyada farklı uzayda farklı mı?
Sevdiğim bir örnek var. Işık hızı saatte yaklaşık 300 bin kilometre. Güneş ve dünya arasındaki mesafeyi bu hıza bölersek yaklaşık 7dk yapıyor. Bu şu demek dünyaya ulaşan her bir foton aslında güneşin 7dk önceki halidir. Eyvah o zaman uzaya 7dk geç mi kaldık.

Ben bunu düşündükten sonra araştırdığımda Einstein abimizin çoktan teorisini kurduğunu gördüm. Einstein düşünce deneylerine bayılır. Ben de düşünce deneylerini araştırmaya bayılırım. Uzaya doğru hareket eden bir ışık hüzmesini takip ederseniz ne olur?
Einstein, bir şekilde ışığı yakalayabilirseniz, ışığın uzayda donduğunu gözlemleyebileceğinizi söylüyor. Fakat ışık donamaz aksi takdirde artık o ışık olmaz.
Sonunda Einstein, ışığın yavaşlamayacağının her zaman ışık hızında hareket ettiğinin farkına vardı ve bu yüzden bir şeylerin değişmesi gerektiğini savundu. Einstein sonunda, değişenin zamanın ta kendisi olduğunun farkına vardı. Bu, onun “izafiyet teorisinin” temelini hazırladı. Ben gelişini sorgularken, Einstein gidişini sorgulamış. Uzaya giden bir ikiziniz olsa mesela.
Uzay gemisinde bir ikizinizin olduğunu hayal edin
Sizinle aynı anda doğan bir ikizinizin olduğunu düşünün. Fakat ikiziniz, doğduğu anda uzay gemisi ile uzaya fırlatılıyor ve neredeyse ışık hızında hareket ediyor. Einstein’ın izafiyet teorisine göre, siz ve ikiziniz farklı hızlarda yaşlanıyorsunuz. Çünkü ışık hızına yaklaştıkça zaman yavaşlıyor ve ikiziniz daha yavaş yaşlanıyor.
Uzay gemisi dünyaya döndüğünde, siz emekliliğiniz ile uğraşırken, ikiziniz henüz ergenliğe yeni girmiş oluyor. Trenli olan bir deney daha var aslında çok daha fazla düşünce deneyi var. Ama yavaş yavaş sindirmek lazım. Zaman çok farklı bir kavram ve bir kavram olduğuna dair şüphelerim bile var. En son okuduğum Siddhartha’da şöyle diyordu: Zaten bu yüzden değil mi sözcüklere pek güven duymayışım. Bir kavram mı bir süreç mi bir boyut mu? Peki kavram nedir ki? Derken bize ayrılan sürenin sonuna geliyoruz :)) Pardon zamanın desek daha tatlı olur.
Dinlenebilecek tek arabesk besteci Müslüm amca da sorgulamış zamanında. Bak yine zaman dedim.:)
“Ama karar ver, Tutamıyorum zamanı”

The post Tutamıyorum Zamanı first appeared on Karabük Haber Merkezi.

Umuyorum ki keyfiniz fevkaladenin fevkindedir. Sağlığınız yerindedir ve iç huzurunuz daimdir.

İç huzur kısmına ayrıca dikkat çekmek gerekirse aklıma hemen Mevlana’nın bir sözü gelir: ”Baktığın benim, gördüğün sensin.”
İlk duyduğumda 1-2sn hata raporu veren beynim daha sonraları bu sözü epey bir benimsedi. Öyle bir benimsedi ki her insanın elle tutulabilecek bir “hazinesi” olduğu ve üstten yargılamanın ne kadar da (özür dilerim ama)ahmakça olduğunu kavradım. Çünkü her insan ayrı bir kitaptır. Hayatında yaşadıkları, okudukları, tanıdıkları onun olay örgüsüdür. Ben yeni insanlarla tanışmayı seviyorum. Genellikle önce onları dinlerim. Hikayelerini dinlemek, hayata bakış açılarını gözlemlemek hoşuma gider. Hatta bazen bir argüman sunduğumda buna nasıl döndüklerini keşfederim. Her insandan öğrendiğim ( aynı bir kitap okurken altını çizdiğim gibi ) anektodlar oluyor ve bu benim çok hoşuma gidiyor. Elbette bazen de olumsuz, her şeye kaba ve bende ilk intibası tuhaf olanlar da olmuyor değil. Peki onları yargılamalı mı?

Tabi ki hayır. Yargılarsam kendimle çelişirim. Hani baktığım bendim. Onu yargılamak ve üstten eleştirmek kendi eksikliğimin su üstüne çıkmasıdır. Herkesin dediği doğrudur ders alınması gerekir demiyorum. Bu kişi ne yaşadı da ona bunu düşündürttü. Bu kişi hayatının hangi döneminde bakış açısını değiştirdi. Bu bir kitap mıydı bir film miydi? Bir insan mıydı?

Bu noktada insanların içindeki iyilik ve kötülük kavramlarına bakarsak.(Star wars hayranı biri olarak gücün aydınlık ve karanlık tarafı gibidir :)) Sen olumsuz,  gergin, pasif agresif oldukça çevrendeki insanların sana karşı “pozitif” bir insan olmasını beklemek ne kadar mantıklı. Bunun için iç huzur çok önemli. Huzurlu bir insan konuşmasa da her halinden iç dengesi bellidir. Duruşu, bakışı, olayları ve insanları idrakından kendilerini belli ederler. Tabi şunu da kabul etmek gerekiyor ki yine dalga örneği vereceğim :)) bazı dalgalar iç denizimizde ufak girdaplar yapabilir bu çok normal ama şunu kavramak gerekiyor. Bazı denizlerde dağlarım morfolojisinden dolayı girdap ve akıntı ihtimali çok düşüktür. Özlediğim bir deniz olan Kerpe’nin suları mesela (buraya bolca bolca kalp)öyle güzel öyle durgun öyle temiz. Bazı insanlarla konuşurken de yüzlerine bakıyorum öyle durgun öyle keyifli öyle huzurlu. İşinde de profesyonel ve kaliteli. Bazı insanlar da o huzuru hayatındaki keyifleriyle öyle güzel birleştirmiş ki konuştukça çiçek açıyor gibi. Böyle insanları çok severim. Dürüst, net, samimi ve gerçekten konuştukça kuş cıvıldıyor gibi heyecanlı. Hayatın dalgalarını sönümlemiş ve eğleniyor. Her şeyden keyif alıyor ve inceliklerin farkında.

Ben iç huzurumu korumak için ne yapıyorum?
Hayatımdaki iyiliklere odaklanıyorum. Bunu artırmak için gönüllülük projeleri düzenliyorum ve katılıyorum. Bir hayvanın başını okşuyorum. Sevdiklerime ufak tefek şeyler pişiriyorum. Bazen bir filtre kahve yapıyorum ve demlenmesini beklerken kahveyi kokluyorum. Benim sevgi dilim de bu.

Kendinize çok iyi bakın, iyilikle kalın

The post Huzur Aromalı İç first appeared on Karabük Haber Merkezi.

Bir hafta yazı yazmayı aksattım ama anlatacak da çok şey birikti. Dalgalar duruldu, su berrak ve sakinleşti(m).
Hayatın koşturması, telaşlar, hedefler, planlar ve planlanamayanlar. O kadar çok uyarı ve gündem bizi bizden uzaklaştırıyor ki bazen içimden kendimizi bulup çekmemiz gerekiyor. Hatta bazen de biri bizi tutup çıkarsın bu silsileden istiyoruz. Çevremizde böyle biri varsa çok şanslıyız peki ya yoksa?

Hayatın denge unsurlarıyla donatıldığı ve ying yang felsefesinden geçen haftalarda bahsetmiştim. Artık siz de denge konusuna nasıl hassas baktığımı biliyorsunuz. Bizler dönen bir çarkın içindeyiz ve bu çarkın dişlileri bazen durdurulup yağlanmalı. Yoksa paslanır çıkar bozulur. Verimin artması için de bu gerekli yoksa verdiğiniz enerji yıpranma oranına bağlı ziyan olacaktır. Dalgalı ve fırtınalı bir denizde suyun altında aradığınızı ya da altta yatan hazineleri göremezsiniz. Hani Carl Sagan’ın bir sözü vardı: ”Hepimiz birer yıldız tozuyuz” diye. Orada Sagan sadece felsefe yapmıyor o ayrı ama işin mecazi boyutunda ise içinde taşıdığın potansiyele de atıfta bulunuyor. Herkesin içindeki ışıltılar doğru zamanda ve doğru yerde parlayacaktır. O parıltılı anı sabırla beklerken sürdürdüğümüz yolun dingin ve huzurlu olması da bi ayrı gayemiz. Hayat kendimizi aradıkça ve bu arayışta keyif aldıkça güzel. Kabul etmek gerekir ki deniz her zaman durgun olmayabilir. Fırtınalar dinmeyebilir. Mevsim şartları belki el vermez o halde biz de sörf yapmayı öğreniriz ve dalgalar yoldaşımız olur. Bu bakış açısı biraz da stoa felsefesi temelli. Yani başına gelenleri olgunlukla kabullenmek ve geleni yargılamadan uzak durmak. Stoacılık birçok yerde fazla katı ve demirden zırh giydiren bir felsefe olarak anılsa da bilakis uyumu artıran ve içsel dayanıklılık noktasında fayda sağlayan bir düşünce sistemi. Epeyce derin ve sevdiğim bir konu. Bu felsefe öncülerinden imparator Marcus abimizin sözüyle bitirelim ve haftaya da stoadan daha çok bahsedeceğimizin sözünü verelim. Kendinize çok iyi davranın ve sörfünüze bakın.

“Dalgaların art arda gelip çarptıkları kaya gibi ol: Sağlam, kıpırtısız, çevresinde kaynayan suların dinginleşmesini seyreden.
Marcus Aurelius

The post SAKİN first appeared on Karabük Haber Merkezi.

Nasılsınız? Umarım iyisinizdir.
Bu soruya sık verilen cevaplardan biri de: “İyiyim, aynı değişen bir şey yok, sürüklenip gidiyoruz. “olabilir. Peki gerçekten “Aynı, değişen bir şey yok mu?”

Bugün sizlerle değişim, dönüşüm ve bunun bizdeki karşılığı hakkında irdelemeler yapacağız. Geçen hafta altın ortadan bahsederken Aristo’dan dem vurmuştuk, yanında da Heraklitos’a ufak bir selam vermiştik. Heraklitos’a göre: “Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz. Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir.”

Peki bu ne demek?
Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz çünkü nehirde her dakika her saniye her milisaniye makro ve mikro düzeyde değişimler oluyor. Gözle görülen çerçevede, sular akıyor, taşlar birbirine çarpa çarpa şekil değiştiriyor, içindeki mineral dengesi değişiyor ve daha sayamayacağımız bir çok değişiklik oluyor. Dolayısıyla nehir değişti. Sadece nehir mi? Hayır. Biz de değiştik. Vücudumuzda en basitinden her an damarlarımızdan akıp giden kan, her yere hücreye besin taşır, oksijen taşır. Hücreler çoğalır ve gerçekten organlarımız bazında da hücrelerimiz bazında da derste dahi anlayamadığım MUAZZAM değişiklikler olur. Nehir de aynı değil biz de.

Gece gündüz oluyor. Dünya sürekli dönüyor. Ağaçlar içinde sakladığı mucizeleri yazın veriyor kışın uyutuyor. Burada karşıtlıkların da birbirine döndüğünü ve değişimin de bununla mümkün olduğuna da dikkat çeker Heraklitos. Hani ying ve yangda da bahsetmiştik bu dengede. Değişim ve dönüşüm maddenin doğasında var.

Buradan şuna bağlamam isterim. Başımıza gün içinde bir şeyler gelir. Bazen ağlarız bazen güleriz. Bazen bir yerimizin sağlıklı olduğunu AĞRI ile fark ederiz. Başımıza her daim iyi olanlar gelsin o ayrı. Ancak kötü hissettiğimizde, üzücü bir olay yaşadığımızda bilmeliyiz ki her şey değişiyor ve dönüşüyor. Dünya canı sıkılınca dönmeyi bırakmıyor. Olayların etkilerini bu değişime uyumlandırıp akışta olduğumuzu bilmeliyiz. Bizler sürekli dönen bir sistemin bir parçasıyız ve çok değerliyiz. Carl Edward Sagan’ın deyimiyle bitirmek isterim “Hepimiz birer yıldız tozuyuz.”Bu sözünü sadece mecazi anlamda söylemiyor bu arada. Bilimsel olarak da doğruluğunu başka bir haftada konuşalım.
Tüm yıldız tozlarına selam olsun. Kendinize çok iyi bakın ve akışta kalın.
SEVGİLERLE

(Sarı çiçekten çektiğim fotoğrafı günün anlam ve önemine uygun gördüm. Sizinle de paylaşmak isterim)

The post “DEĞ”İŞİM first appeared on Karabük Haber Merkezi.

Nedir bu ying ve yang veya altın orda ve hatta daha birçok kuramı da olan bu felsefe. Ying ve yang bir sembol ve bu sembolde bir tarafın siyah ve diğer tarafın beyaz olduğunu arada da bir S harfini andıran ayrım olduğunu görürüz. Basit gibi gözükse de derine inildikçe anlaşılması güç olan bu sembol irdelendikçe farkli değerler katıyor bizlere:

Bu Çin teorisine göre, evrende iki kuvvet var. Yin pasif, negatif bir güçken yang ise aktif, pozitif bir güçtür. Bu teoriye göre, bu kuvvetler mevsimlerde, yiyeceklerde ve doğadaki ve dünyadaki diğer her şeyde mevcuttur. Bu kavramlar ayrıca geleneksel Çin tıbbında tanı ve tedavi için de yardımcıdır. Örneğin gökyüzüne bakıldığı zaman ay ve güneş, mevsimlere bakıldığı zaman da yaz ve kış dengesi yin yang felsefesini oluşturur. Hatta hastalıkların bu dengenin bozulmasından doğduğuna dair inanışa göre alternatif tıp teknikleri türetilmiş.

Bu felsefenin en sevdiğim kısımlarından biri de aydınlık karanlıkla dengede. Aydınlığı oluşturan karanlık veya karanlığın farkındalığı için de bir aydınlık gerekli. Herhangi birini red gibi bir durum söz konusu değil. Vücudumuzda da bu böyle birçok bakteri florasıyla birlikte yaşıyoruz. Ancak bunlar dengeden çıkarsa hasta oluyoruz. Veya kanser denen hastalık kendi vücudumuzdaki bölünen hücrelerinin dengesinin kontrolsüz çoğalmasından doğuyor.

İşte böyle her şey zıtlıkların bütünlüğüyle ve dengede güzel. Duygularımız da böyle. Hareketlerimiz de böyle. Aşırılık ve altın ortanın dışına çıkılması kişinin fiziksel ve ruhsal bütünlüğüne zarar getiriyor. Farzı misal hastalıktan kurtaran ilaci dahi zehirden ayıran DOZUDUR. Bir başka yazımda da bu denge konusunda Heraklitos ve Aristonun da fikirlerini irdelemek güzel olur.

The post DENGE first appeared on Karabük Haber Merkezi.

Kendinize çok iyi bakın çünkü siz size lazımsınız.
Görüşmek üzere

The post FUZULİ first appeared on Karabük Haber Merkezi.