Çöp Kedisi
Çöpte herkes illa bir kedi görmüştür. Aç kalınca başka çaresi olmayan kediler çöpte yemek ararlar. Yani her kedi, maalesef ev kedileri kadar şanslı olmuyor.
Bir gün Zıpzıp ve Tembel ile ufak bir gezintiye çıkmaya karar verdim. Böyle bir şeyi ilk defa yapacaktık. Daha önce ikisini birden hiç dışarı çıkarmamıştım. Hep ayrı ayrı çıkarırdım. Her neyse… Hazırlandık ve son dokunuşları yapıp dışarı ilk adımlarımızı attık. Zıpzıp çok heyecanlıydı. Yerinde zıplayıp duruyordu. Fakat Tembel ise tam tersi bıraksam oracıkta yatacaktı.
Çok oyalanmadan gezmeye başladık. Zıpzıp sürekli koşmaya çalışıyordu fakat tasması onu engelliyordu. Tembel ise arkamızdan yavaş yavaş geliyordu. Her neyse… Biraz daha ilerleyince bir sürü çöp tenekesinin olduğu sokağa geldik. Burası “Çöp Sokağı” olarak bilinir. Burada bir sürü yemek arayan kediler vardı.
Param yettiği kadar mama aldım ve onlara verdim. Görmemiş gibi yediler. Hatta Zıpzıp ve Tembel de yedi. Biraz daha ilerleyince saatin geç olduğunu fark ettim ve evin yolunu tuttuk.
Eve giderken bir çöp tenekesi daha gördük. İçinde bir tane kedi vardı. Zıpzıp ile Tembel de çöpe girdiler. Ben onları tasmayla geri çekmeye çalıştım fakat başaramadım. Çöpteki diğer kedi ile oynadılar. Ben de o kediye “Çöp Kedisi” ismini verdim. Çünkü o kediyi daha önce de çöpte görmüştüm. Zıpzıp ile Tembel bir süre sonra sıkılmış olacaklar ki tenekeden çıktılar.
Sonra eve gittik ve ben onları banyoya soktum. Çünkü çöpte pislenmişlerdi. Sıcak sıcak yıkandılar ve temizlenip rahatladılar. Zıpzıp zıplayama, Tembel ise uyumaya başladı.
Yazan: Ömer Berat Çetinkaya