İlk Kedi
Uzun zaman önce, sokakta duran şişko bir kedi görmüştüm. Soğuk bir kış günüydü. Kedi üşüyordu. Ben de onu orada bırakamadım ve kediyi eve almaya karar verdim. Fakat bunun için bir plan lazımdı. Çünkü muhtemelen ailem kediyi reddedecekti. Hemen düşünmeye başladım. Aklıma bir fikir geldi. Kediyi eve gizli bir şekilde sokacak ve bir süre gizlemeye çalışacaktım. Kediyi aldım ve sırt çantama koydum. Eve doğru yol aldım. Eve gelince, başta belli olmadı fakat kedi miyavlayınca gizlilik ortadan kayboldu. Annem çantayı açtı ve kedi ortadaydı. Ben klasik cevabı beklerken, annem hiç kızmadı hatta kediyi kabul ettiğini söyledi. Kulaklarıma inanamamıştım. Anneme, normalde kediyi eve almayı kabul etmeyeceğini düşündüğümü söylediğimde “ Çok yalnızsın, bir arkadaşa ihtiyacın var” dedi. Çok sevinmiştim. Artık bir hayvanım vardı ama ona bir isim lazımdı. Aklıma maalesef bir şey gelmedi. Kedi de artık yuvası olduğu için çok sevinmiş olacak ki yerinde zıplayıp duruyordu. Ben de ilk aklıma gelen şekilde ismini “Zıpzıp” koymaya karar verdim. Artık bir kedim vardı!
Yazan: Ömer Berat Çetinkaya